Bu makalemde David Cronenberg’in 2002 yapımı olan Spider (Örümcek) filmini ana karakterin (Dennis Cleg) psikoz kategorisi içinde değerlendirilen şizofrenisiyle, karakterin birebir gözünden geriye dönüşlerle izlediğimiz sorunlu Ödipal senaryosunu temele oturtarak psikanalitik bir açıdan inceleyeceğim. Okuyucuya Örümceğin akli durumunun hayali dünyasına, halisülasyonlarına ve özellikle de ‘anne imagosuyla’ ilgili olan tekrar saplantısı bozukluğuna (repetition compulsion) nasıl etki ettiğini göstereceğim. Filmin izleyici yorumuna oldukça açık olduğunu ve bu yüzden de sadece bir tane çözümlemenin yapılamayacağını düşünüyorum. Ben bu analizimde Örümceğin anne figürünü ikiye ayırmasının ve sonunda da öldürmesinin altında yatabilecek olan nedenleri iki altmetin üzerine odaklanarak okuyucuyla paylaşmak istiyorum.
Şunu belirtmek isterim ki, psikoz bir hastanın iç dünyasına dalan bu film izleyiciyi ana karakterle özdeşleşmeye, iç dinamiklerini anlamaya ve adeta onun akli durumunu içselleştirmeye sadece teşvik etmekle kalmamakta aynı zamanda seyirciyi bu oyunun içine sürükleyip yönlendirmeyi de başarmaktadır. ‘Gerçek’ ile ‘hayali olan’ arasındaki çizgiyi bulandırmakta ve örümceğin sorunlu hafızasının içinde kaybolmasını mümkün kılmaktadır.
Devamı »

The man remembers the boy…
The boy revisits the crime…
The crime torments the man!
(Filmin fragmanından)

Bir Cronenberg izlemek ne denli güzel ve keyifli! Üretim sürecindeki en ince detayların bile tasarlandığını göre göre, o sinemasal sürecin bir anını bile kaçırmaya kıyamadan. Bir yönetmen ki seyircisini daha jeneriğin bile girişi olan karelerden alıyor avucuna, film boyunca da bırakmıyor.

Devamı »