Bir filme 13 tane çok iyi anlatılmış karakter sığdırabilir misiniz? Üstelik ikisi çocuk, ikisi yeniyetme…13 ayrı karakter, bir komün yaşamı, bir aristokrat aile, bir işçi ailesi. Her türden İsveç insanının dökümü. Resmen bir tür modern “Memleketimden İnsan Manzaraları”.
 
Kişilikleri listelemek isterdim ama böylesi bir yazı için çok uzun sürecek bir işti bu, vaz geçtim. O denli detaylara inilip anlatılmış ki filmde, yıllardır arkadaşınız gibi her biri üzerinde saatlerce konuşabilirsiniz. Komün yaşantısının övgüsü ve komüne katılsalar dahi insanların sahiplenme duygusunu bırakamamalarının dozu yerinde sevimli eleştirisini de bu arada alıyorsunuz filmden.
 
Film ayrıca size toplumda yerleşik bütün sosyal, cinsel baskıları, bunların saçmalığını, kimlik arayışlarını, bütün yönlerden alıp, her taraftan mıncıklaya mıncıklaya gösteriyor. Üstelik asla didaktik olmadan, tam tersi bir “sevginin gücü” filmi yada daha klişe deyişle yüreğinize dokunan sımsıcacık bir film olarak da sınıflandırılabilir ama aynı zamanda Trier’nin Idiots (Gerizekalılar) filmine cuk diye de zaman zaman oturabilir kafanızda seyrederken.  Devamı »